ป่วยอีกแล้ว

ปีนี้คงเป็นปีแห่งการป่วย (ล่ะมั้ง)

มันถึงป่วยได้เกือบทุกวี่วัน ... ชักไม่พึงใจกับร่างกายตัวเองในเวลานี้

อาการหูอื้อ ยังมีมาทักทายเป็นช่วง ๆ

เหมือนที่เมื่อวาน มันมาอยู่ในหูด้านขวาทั้งวัน

เจ้านี่มันมีช่วงเวลา ... ใช้เวลาประมาณ 12  ชม. แล้วจะหายไปเอง

ไม่ต้องกินยาให้เสียตับไต .. แต่อดใจรอ

ร้องเพลงรอเลยก็ได้ ... เดี๋ยวผมไปเอง (มันบอกงั้น)

เช้านี้พ่วงด้วยอาการปวดตาด้านซ้าย พร้อมกับขมับ

ปวดแบบ ปวดบีบ

บีขับรถออกจากบ้านด้วยการทำสีหน้า  ร้องเพลง สบาย สบายย ♫ ของพี่เิบิร์ด

แต่ข้างใน กดมันไว้เต็มที่

เพราะไม่อยากให้แม่เป็นห่วง  เวลาแม่รู้ว่า ลูก ๆ ป่วย

แม่จะกังวลมาก และโทรเช็ค 3 เวลา

ไม่เว้นทั้งสงขลา - สงขลา  หรือ  สงขลา - กรุงเทพฯ 

หรือไม่เว้นแม้แต่  บ้าน - กับที่ทำงานเจ้าบูม  ที่อยู่หลังบ้าน

บีทราบว่า แม่เป็นห่วงลูกเสมอ

แต่บีก็ห่วงแม่ที่ห่วงบีมาก  มาก และ มาก

บีขับรถมาได้ครึ่งทาง ... อาการปวดบีบทั้งตา และขมับ ก็บีบบีไม่แพ้กัน

ตัดสินใจจอดรถข้างทาง ... ชั่งใจว่า จะไปต่อ หรือ เลี้ยวหัวกลับดี

ผู้อ่านคงเดาได้ ... บีตัดสินใจขับรถไปโรงเรียน

ไปถึงเซ็นต์ชื่อ ไม่พูดจาอะไรมาก

ปูเสื่อนอนในห้อง server

หลับตาได้ไม่นาน  รู้สึกว่า ควรไปนอนห้องพยาบาล

หลีกเลี่ยงจากกระแสแม่เหล็กจากเครื่องอิเล็คทรอนิกส์เหล่านี้

มันคงกวนเส้นสมองเราไม่น้อย (ทฤษฏีที่คิดไปเอง)

ทนเดินต่อไปห้องพยาบาล ...

จนพี่เจ้าหน้าที่  เห็นบีก็ร้องถาม  วันนี้เป็นอะไรอีกค๊า ครูีบี ...

สรุปว่า  พี่ ๆ น้อง ๆ ครู

หาข้าว  หายา ให้กิน แล้วปล่อยให้บีนอนที่ห้องพยาบาลยาวจนบ่าย

ณ ขณะนี้ อาการบรรเทาลงแล้วค่ะ

มานั่งจิ้ม ๆๆ อยู่หน้าคอมนี้ ....

แต่งานสอบสอนวันอาทิตย์นี้ ยังไม่เสร็จสิ้น ต้องเตรียมการสอน

แผนการจัดการเรียนรู้  ใบงาน และแบบประเมิน ....

การบ้านที่ส่งวันพรุ่งหลังจากสอบสอน

ทำไปเกือบเสร็จแล้ว  ... ยังดีที่อดทนทำหลังเลิกเรียน เมื่อสัปดาห์ก่อน ๆ

โดยทำคืนละนิด  ละหน่อย  ไหวก็ทำ  ไม่ไหวก็ต้องยอมนอน

เพื่อสุขภาพตัวเอง

สุดท้าย ...

* ชักจะเซ็ง กับร่างกายตัวเอง เหลือเกิน